ivegreece
Το τάγμα του "Ενσαρκωμένου Λόγου" στην Ελλάδα

23η Κυριακή του έτους, Β’ κύκλος: «Το παντοδύναμο χέρι του Ιησού»


23η Κυριακή, έτος Β:

«Το παντοδύναμο χέρι του Ιησού»

Ευαγγέλιο: Mκ 7,31-37

Το σημερινό Ευαγγέλιο μας αφηγείται την θεραπεία ενός ανθρώπου που έκανε ο Ιησούς. Ήταν κάποιος που υπέφερα από κώφωση και τραύλισμα, δηλαδή, δεν μπορούσε ούτε να ακούσει ούτε να μιλήσει με τους άλλους.

Αυτή η θεραπεία είχε ένα πολύ σημαντικό πνευματικό νόημα: ο Κύριος είχε έρθει σε αυτό τον κόσμο για να ανοίξει τα αυτιά της ψυχής έτσι ώστε οι άντθρωποι να μπορούν να ακούσουν το μήνυμα της πίστης, και να λύσει τη γλώσσα της καρδιάς τους έτσι ώστε να δοξάσουν τον Κύριο και να διακηρύξουν τα μεγαλεία του με ειλικρίνεια.

Πραγματικά, ο Χριστός όχι μόνο έλυσε το βασικό πρόβλημα αυτού του ανθρώπου ώστε να μπορεί να κινείται κανονικά στη ζωή του, δηλαδή, να μπορεί να ακούει και να επικοινονεί με τους άλλους, αλλά, πάνω απ’ όλα, ο Ιησούς του έδωσε την ευκαιρία να τον ακούσει και να διακηρύξει τα θαύματά του.

Ομοίως, πολλές ευνοϊκές καταστάσεις στη ζωή μας πραγματοποιούνται χωρίς να σχετίζονται μόνο με την επίγεια ύπαρξή μας, αλλά για να μας ωφελήσουν και πνευματικά, δηλαδή είναι κάτι πού μπορεί να μας πλησιάσει στο Θεό και στη σωτηρία μας.

Αν προσέξουμε όμως την χειρονομία που έκανε ο Ιησούς πριν από την θεραπεία αυτού του αρρώστου, δηλαδή, να υψώσει τα μάτια του στον ουρανό σε στάση προσευχής, τότε θα μπορέσουμε να καταλάβουμε τη σημασία της: η δύναμη του Χριστού ερχόταν από τον ουρανό, δεν ήταν μια ανθρώπινη δύναμη, για αυτό, για να μπορέσει να την λάβει, ο άρωστος έπρεπε να έχει πίστη. Αυτό πραγματικά το κατάλαβε εκείνος κουφός και μουγκός άνθρωπος γιατί είχε υγιή όραση, και πίστεψε στον Ιησού Χριστό, και έτσι θεραπεύτηκε αμέσως…

Επιπλέον, ο Κύριος τον θεράπευσε, χρησιμοποιώντας τα χέρια του, όπως ένας αγγειοπλάστης διαμορφώνει τον πηλό και του δίνει μια νέα μορφή. Ομοίως, ο Χριστός διαμόρφωσε μέσα σε αυτόν έναν νέο άνθρωπο, και όχι μόνο κατά την σωματική υγεία, αλλά κυρίως κατά το πνεύμα.

Η αντίδραση από την έκπληξη του κόσμου που βρισκόταν εκεί ήταν μεγάλη: «Τούς έδωσε τότε αυστηρή εντολή να μην το πουν σε κανένα. Αλλά όσο τους διέταξε, τόσο περισσότερο αυτοί το διαλαλούσαν…». Όλα αυτά μας μιλάνε για την «ενθουσιασμό της πίστης», για αυτή την εσωτερική ενέργεια που μας ωθεί να διακηρύσσομε στον κόσμο τα μεγαλεία που ο Θεός κάνει στη ζωή μας, γιατί αυτά τα πράγματα είναι σημάδια της δύναμης του παντοδύναμου χεριού του.

Δεν είναι λιγότερης σημασίας τα λόγια του πλήθους για τον Χριστό: «όμορφα τα έκαμε όλα!…», αναγνωρίζοντας έτσι τη θεότητά του, διότι μόνο ο Θεός μπορεί να κάνει τα πάντα καλά, όπως λέει ο Ψαλμός: «Πόσο πολλά τα έργα σου είναι, Κύριε! Τα ‘κάνες όλα με σοφία: με όσα έφτιαξες εσύ, γέμισε η γη» (Ψαλ 104,24).

Γι’ αυτό πρέπει να επικαλούμαστε πάντα με πίστη τη σοφία και την δύναμη του Χριστού, έτσι ώστε στη ζωή μας όλα να γίνονται καλά και τα έργα μας να είναι μια ευχαριστήρια προς τη δόξα του Σωτήρα μας, ο οποίος ήρθε σε αυτόν τον κόσμο για να μας δώσει μια νέα ζωή.

π.Φ.ΜΠ.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *